# บาบิโลนเคยเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ที่ได้ทำให้ทั้งโลกมึนเมาไป

คำว่า "โลก" เป็นคำที่ใช้แทนคำอื่นที่หมายถึงประชาชนที่อาศัยในบรรดาประชาชาติล้อมรอบบาบิโลน ความหมายที่เป็นไปได้ คือ 1) การทำให้คนเหล่านั้นเมาสามารถเป็นภาพเปรียบเทียบหมายถึงพระยาห์เวห์ทรงลงโทษแก่ชนชาติเหล่านั้นโดยทรงอนุญาตให้บาบิโลนมีชัยชนะเหนือพวกเขา คำแปลอีกอย่างหนึ่ง "บาบิโลนเป็นชาติที่เข้มแข็งที่พระยาห์เวห์ทรงใช้ลงโทษประชาชนทั้งสิ้นของบรรดาประชาชาติรอบๆ อย่างรุนแรง" หรือ  2) มันสามารถเป็นภาพเปรียบเทียบหมายถึงประชาชาติเหล่านั้นร่วมกับบาบิโลนในการนมัสการพวกรูปเคารพและเป็นพวกที่มีความรุนแรง คำแปลอีกอย่างหนึ่ง "บาบิโลนเป็นชนชาติที่มั่งคั่งและมีอำนาจ และชนชาติอื่นๆ ต้องการมีบาปหนาเหมือนชนชาตินี้" (ดูที่: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]] และ [[rc://*/ta/man/translate/figs-metonymy]])

# บาบิโลนเคยเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระยาห์เวห์

บาบิโลนกำลังเป็นชนชาติที่มีอำนาจที่พระยาห์เวห์ทรงใช้สำหรับพระประสงค์ของพระองค์ถูกพูดถึงเหมือนกับว่าบาบิโลนเป็นถ้วยทองคำในพระหัตถ์ของพระองค์ ในที่นี้ "พระหัตถ์" ใช้แทนอำนาจของพระยาห์เวห์ (ดูที่: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]] และ [[rc://*/ta/man/translate/figs-metonymy]])

# บรรดาประชาชาติได้ดื่มเหล้าองุ่นของเมืองนั้นและกลายเป็นบ้าไป

ความหมายที่เป็นไปได้ คือ 1) "บาบิโลนได้ปราบปรามและทำลายบรรดาประชาชาติ" หรือ  2) "บรรดาประชาชาติชื่นชมยินดีในความมั่งคั่งและอำนาจและได้กลายเป็นชาติที่ชั่วร้าย" (ดูที่: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]])

# เป็นบ้าไป

ไม่สามารถที่จะคิดอย่างชัดเจนได้
