യേശു തന്റെ അനുഗാമികളിൽനിന്നു എന്താണു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതെന്നു വിശദമാക്കുന്നു.

# ഞാൻ മുമ്പെപോയി എന്റെ അപ്പനെ അടക്കം ചെയ്യു വാൻ അനുവാദം തരേണം

ഇത് വളരെ താഴ്മയോടുകൂടിയ ഒരു അപേക്ഷയാണു. യെഹൂദന്മാരുടെ സമ്പ്രദായമനുസരിച്ച് മരിച്ചവരെ അന്നുതന്നേ അടക്കം ചെയ്യുമായിരുന്നു, അതിനാൽ ആ മനുഷ്യന്റെ അപ്പൻ ആ സമയം ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു എന്നു കരുതാം. അവൻ  “അടക്കം ചെയ്യുവാൻ“ എന്നു പറഞ്ഞത് അവന്റെ അപ്പനെ അപ്പന്റെ ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ, നാളുകളോ വർഷങ്ങളോ, അവൻ മരിക്കുന്നതുവരെ, പരിപാലിക്കുവാൻ എന്ന ആശയത്തിൽ ഒരു മൃദൂക്തിയായിട്ടാണു എന്നു മനസിലാക്കാം. (യു.ഡിബി. കാണുക). അവന്റെ അപ്പൻ ആ ദിവസമാണു മരിച്ചതെങ്കിൽ ചില മണിക്കൂർസമയത്തേയ്ക്കു മാത്രം മാറിനിൽക്കുവാനുള്ള അനുവാദമായിരുന്നു അവൻ ചോദിക്കേണ്ടീയിരുന്നത് .തെറ്റായ ആശയം ഒഴിവാക്കുന്ന തിനു, ആവശ്യമെങ്കിൽമാത്രം അപ്പൻ ആസമയത്തു മരിച്ചുപോയിരുന്നു അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുക.(“മൃദൂക്തി“ കാണുക).

# മരിച്ചവർ തങ്ങളുടെ മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യട്ടെ

ഇത് ആശയസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു പ്രസ്താവനയായിട്ടാണു മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അല്ല. അതിനാൽ ചുരുക്കം വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചും തെറ്റായ അർത്ഥം വരാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചും ഈ വാക്യം പരിഭാഷപ്പെടു ത്തുക. “അടക്കം ചെയ്യട്ടെ“എന്ന് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പദത്തിനു ആ മനുഷ്യൻ അനുവാദം ചോദിച്ചപ്പോൾ “അടക്കം ചെയ്യുവാൻ“ എന്നു പറഞ്ഞ പദത്തിനു ഉപയോഗിച്ച അതേ പദം തന്നേ ഉപയോഗിക്കുക.

# അടക്കംചെയ്യട്ടെ (“അടക്കം ചെയ്യുവാൻ വിടുക“

ഇത് ആ മനുഷ്യന് അവന്റെ അപ്പനോടുള്ള കടമ നിർവ്വഹിക്കുക എന്ന അവന്റെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെ നിഷേധിക്കുന്ന ശക്തമായ ഒരു രീതിയാണു. ഇത്, “മരിച്ചവർ അടക്കം ചെയ്യട്ടെ“ അല്ലെങ്കിൽ “അടക്കം ചെയ്യുവാൻ മരിച്ചവരെ അനുവദിക്കുക“ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളേക്കാളും ശക്തമാണു. ആ നിർദ്ദേശം ഏതാണ്ട് ഇപ്രകാരമുള്ള ഒരു നിർദ്ദേശംപോലെയുള്ളതാണു :“മരിച്ചവർക്ക് തങ്ങളുടെ മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും അവസരം കൊടുക്കരുത്“.

# മരിച്ചവർ തങ്ങളുടെ മരിച്ചവരെ

“മരിച്ചവർ“ എന്ന വാക്ക് നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കാതെ ദൈവരാജ്യത്തിനു പുറത്തു നിലകൊള്ളുന്നവരെ കുറിക്കുന്ന ഒരു രൂപകശബ്ദമാണു..(യു.ഡി.ബി. കാണുക; “രൂപകം“കാണുക). “അവരുടെ (സ്വന്തം) മരിച്ചവരെ“ എന്ന പ്രയോഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് രാജ്യത്തിനു പുറത്തു നിലകൊള്ളുന്നവരും  അവരുടെ ബന്ധുക്കളുമായി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മരിക്കുന്നവരെയാണു.
