യേശു ഒരു വലിയ പുരുഷാരത്തോട് ദൈവരാജ്യം ഏതിനോടു സദൃശം എന്നു വിശദമാക്കുന്ന ഓരോരോ ഉപമകൾ പറയുന്നതു തുടരുന്നു. ഇവിടെ കളകളുടെ ഉപമ തുടരുന്നു.

# വീട്ടുടയവൻ

ഇത്  വയലിൽ നല്ല വിത്തു വിതച്ച മനുഷ്യൻ തന്നേയാണു.

# വയലിൽ നല്ല വിത്തല്ലയോ വിതച്ചത്? – “നീ നിന്റെ വയലിൽ നല്ല വിത്താണു വിതച്ചത്“. വീട്ടുടയവൻ തന്റെ ദാസന്മാരെക്കൊണ്ടായിരിക്കാം വയലിൽ വിത്തു വിതപ്പിച്ചത്. (യു.ഡി.ബി. കാണുക; “ആലങ്കാരികചോദ്യം“ കാണുക;“ആശയവിശേഷണം“ കാണുക).


# അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു – “വീട്ടുടയവൻ ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു.“


# ഞങ്ങൾപോയി അതു പറിച്ചുകൂട്ടുവാൻ നിനക്കു സമ്മതമുണ്ടോ? – “ഞങ്ങൾ“ എന്ന വാക്കു ദാസന്മാരെ കുറിക്കുന്നു.


# പറിച്ചുകൂട്ടുവാൻ

“കളകൾ പറിച്ചുകൂട്ടി“ ദൂരെ കളയുവാൻ.(“വ്യക്തവും അന്തർലീനവും“ കാണുക).
