# نکات کلی باب ۲ کتاب اول پادشاهان

#### ساختار و قالب‌بندی

این باب دو داستان [حکایت] دارد: آخرین نصیحت داود به سلیمان و سلیمان كسانی كه از اَدُنیا و شمعى حمایت کرده بودند و همچنین کسانیكه داوود را در هنگام فرار داود از ابشالوم نفرین كرده بودند مجازات می‌کند.

(See: [[rc://en/tw/dict/bible/kt/curse]])

#### مفاهیم خاص در این باب

##### تمجید خود

تمجید خود می‌تواند موجب مصیبت شود همانطور که وقتی اَدُنیا خود را پادشاه اعلام کرد.

(See: [[rc://en/tw/dict/bible/kt/exalt]])

#### آرایه‌های مهم ادبی در این باب

##### به‌گویی

داود با استفاده از آرایۀ ادبی به‌گویی از مرگ قریب‌الوقوعش سخن می‌گوید: «من‌ به‌ راه‌ تمامی‌ اهل‌ زمین‌ می‌روم‌.»

(See: [[rc://en/ta/man/translate/figs-euphemism]])

#### دشواری‌های احتمالی دیگر در ترجمه این باب

##### ساختار همگون 

داود قصد داشت برای پسر خود سلیمان بر اهمیت اطاعت از خدا تاکید کند. او با بیان موضوعی مشابه برای هفت بار با استفاده از کلماتی متفاوت از ساختار همگون استفاده کرد: «اوامر یهوه خدای خود را نگاه دارید تا در راه‌های او گام بردارید، از احکامش، فرامینش، تصمیماتش، و عهدش اطاعت کنید، به آنچه در حکم موسی نوشته شده دقت کنید.» بعضی زبان‌ها روش‌های دیگری برای بیان این تأکید استفاده می‌کنند.

(See: [[rc://en/ta/man/translate/figs-parallelism]])

## Links:

  * **[1 Kings 02:01 Notes](https://v-mast.com/events/translator-tn/01.md)** 

**[<<](https://v-mast.com/events/01/intro.md) | [>>](https://v-mast.com/events/03/intro.md)**