## &nbsp;یادداشت‌ های عمومی هوشع ۱۴

### ساختار و قالب‌بندی

این بخش پایانی کتاب هوشع با امید پایان می‌یابد. در این بخش، هوشع اسرائیل را به اعتراف در حضور **یهوه** و توبه فرا می‌خواند. در این بخش، قالب شعری نوشتار با استفاده از استعاره‌ها و دیگر آرایه‌های ادبی برای ایجاد ارتباط با محبت **خدا** نسبت به قوم گناهکارش ادامه می‌یابد. (آدرس‌های [[rc://en/tw/dict/bible/kt/confess]] و [[rc://en/tw/dict/bible/kt/repent]] و [[rc://en/tw/dict/bible/kt/love]] و [[rc://en/tw/dict/bible/kt/sin]] و [[rc://en/tw/dict/bible/kt/peopleofgod]] و [[rc://en/ta/man/translate/figs-metaphor]] را ببینید)<o:p></o:p>

چرا اعتراف و توبه در اینجا حتی به مردمی که **یهوه** پیشتر آنان را محکوم به ویرانی و نابودی کرده، پیشنهاد شده است؟ این بخاطر این است که این یک تعلیم است که **یهوه** خدایی بخشنده است که قوم خودش را دوس دارد.&nbsp; (آدرس [[rc://en/tw/dict/bible/kt/mercy]] را ببینید)<o:p></o:p>

### دیگر دشواری‌های محتمل در ترجمه این بخش

##### گوینده<o:p></o:p>

استفاده از اول شخص و دوم شخص در این بخش اغلب بر تغییر گوینده دلالت می‌کند. در این بخش، هوشع با پادشاهی شمالی سخن می‌گوید تا به آنها بگوید که **یهوه** آنان را دوست دارد. جاهای بسیاری در این بخش هست که در آن نویسنده از سوم شخص به دوم شخص یا اول شخص تغییر می‌کند.<o:p></o:p>

# لینک‌ها:

  * [**یادداشت‌های هوشع** **۱۴: ۱**](https://v-mast.com/events/translator-tn/01.md)<o:p></o:p>

[**<<**](https://v-mast.com/events/13/intro.md)**&nbsp;|<o:p></o:p>**