ସ୍ତିଫାନ ଯିହୁଦୀ ମହାସଭା ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣା ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିଆସୁଅଛନ୍ତି ଯାହା ସେ ୭:୨ ରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ|

#  ସେହି ସମୟରେ 
 ଏହା ଏକ ବକ୍ତବ୍ୟ ଅଟେ ଏକ ନୂତନ ବ୍ୟକ୍ତି, ମୋଶାଙ୍କ ପରିଚୟ କରିବା| 

#  ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଛାମୁରେ ଦିବ୍ୟସୁନ୍ଦର ଥିଲେ 
 “ମୋଶା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ସେଥିନିମନ୍ତେ “ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଛାମୁରେ” କହିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଟେ| 

#  ସେ ଯେତେବେଳେ ବାହାରେ ପକାଗଲେ 
 “ଫାରୋଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ବାହାରେ ପକାଗଲେ”
ବୁଝି ହେଉଛି|

#  ତାହାଙ୍କୁ ଉଠାଇନେଇ ପ୍ରତିପାଳନ କଲେ 
 “ତାହାଙ୍କୁ ପୋଷ୍ୟପୁତ୍ର କଲେ” (ସମ୍ଭବତଃ ଆଇନ ଅନୁଯାଇ ନୁହେଁ)

#  ଆପଣା ପୁତ୍ର ରୂପେ 
 “ଯେପରି ସେ ତାହାଙ୍କ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଅଟେ”