#  (ଯୀଶୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ଅର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଆସୁଅଛନ୍ତି।)

#  ସେମାନେ ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତାରେ ଚାପିହୋଇଯାଆନ୍ତି… 
 “ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତା ଓ ଧନ ଓ ସୁଖଭୋଗର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଜୀବନଯାତ୍ରା କରୁ କରୁ ଚାପିହୋଇଯାଆନ୍ତି” (ଦେଖନ୍ତୁ: ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ବା ପରୋକ୍ଷ) କିମ୍ବା “ଯେପରି ବଣୁଆ ଘାସ ଛୋଟ ଗଛକୁ ବଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ, ସେହିପରି ଏହି ଜୀବନରେ ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତା, ଧନ, ଓ ସୁଖଭୋଗ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିପକ୍ୱ ହେବା ଠାରୁ ଦୂରରେ ନିଜ ବଶରେ ରଖେ।” (ଦେଖନ୍ତୁ: ଉଦାହରଣ)

#  ସାଂସାରିକ ଚିନ୍ତା 
 “ଯେଉଁ ବିଷୟ ଗୁଡ଼ିକ ନିମନ୍ତେ ଲାକେ ବ୍ୟତିବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି”

#  ଏହି ଜୀବନର ସୁଖଭୋଗ 
 “ଏହି ଜୀବନର ଯେଉଁ ବିଷୟ ଗୁଡ଼ିକରେ ଲୋକେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି”

#  ପୁଣି ପରିପକ୍ୱ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି ନାହିଁ 
 “ସେମାନେ ପାଚିଲା ଫଳ ଫଳନ୍ତି ନାହିଁ।” ଏହି ଉଦାହରଣ ଏକ ଉପମା ରୂପେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇପାରେ: “ପୁଣି ଏକ ଛୋଟ ଗଛ ଯାହା ପରିପକ୍ୱ ହୁଏ ନାହିଁ ଓ ଫଳ ଫଳେ ନାହିଁ, ତାହା ସଦୃଶ୍ୟ ସେମାନେ ପରିପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।”

#  ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହକାରେ ଫଳ ଫଳନ୍ତି 
 “କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଫଳ ଫଳନ୍ତି।” ଏହି ଉଦାହରଣ ଏକ ଉପମା ରୂପେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇପାରେ: “ସୁସ୍ଥ ଗଛ ଯାହା ଭଲ ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ତାହା ସଦୃଶ୍ୟ ସେମାନେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।”