#  (ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲା “ମୋର ପ୍ରତିବାସୀ କିଏ?” ତାହାକୁ ଆପଣା କାହାଣୀ କହି ଆସୁଅଛନ୍ତି)

#  କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଶମିରୋଣୀୟ ପଥିକ 
 ଏହା କାହାଣୀରେ ଏକ ନୂତନ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାର ନାମ ନ ଦେଇ ପରିଚୟ କରାଏ।ଆମ୍ଭେମାନେ କେବଳ ଜାଣୁ ଯେ ସେ ଜଣେ ଶମିରୋଣୀୟ ଥିଲା। ଯିହୁଦୀମାନେ ଶମିରୋଣୀୟମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କଲେ ଓ ଭାବିଲେ ଯେ ସେ ସେହି କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଯିହୁଦୀକୁ ସାହଯ୍ୟ କରିବ ନାହିଁ।

#  ଯେତେବେଳେ ସେ ତାହାକୁ ଦେଖିଲା 
 “ଯେତେବେଳେ ସେହି ଶମିରୋଣୀୟ ସେହି କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖିଲା”

#  ସେ ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେଲା 
 “ସେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ହେଲା”

#  ତାହାର କ୍ଷତସବୁରେ ତୈଳ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଢାଳି ସେହିସବୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ 
 ଯେହେତୁ ସେ ପ୍ରଥମେ କ୍ଷତସବୁରେ ତୈଳ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଢାଳିଥିବେ, ଏହା ଏହିପରି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇପାରେ “ସେ କ୍ଷତସବୁରେ ତୈଳ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଢାଳିଲେ ଓ ସେହି ସବୁ ଲୁଗାରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।” ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କ୍ଷତସବୁ ପରିଷ୍କାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହାର କଲେ, ଆଉ ତୈଳ ସମ୍ଭବତଃ ରୋଗ ସଂକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହାର କଲେ।

#  ତାହାର ଆପଣା ପଶୁ 
 “ତାହାର ଆପଣା ବାହନ ପଶୁ।” ଯେଉଁପଶୁକୁ ସେ ଓଜନିୟା ଭାର ବହନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲା। ସମ୍ଭବତଃ ଏହା ଏକ ଗଧ ଥିଲା।

#  ଦୁଇ ଦିନାର୍ 
 “ଦୁଇ ଦିନର ମଜୁରୀ।” “ଦିନାର୍” “ଦିନାରିଓସ୍” ର ବହୁ ବଚନ ଅଟେ। (ଦେଖନ୍ତୁ: ବାଇବଲୀୟ ଟଙ୍କା)

#  କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ 
 “ପାନ୍ଥଶାଳାର ପରିଚାଳକ” କିମ୍ବା “ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପାନ୍ଥଶାଳାର ଯତ୍ନ ନିଏ”