# بابل‌ در دست‌ خداوند جام‌ طلایی‌ است‌ كه‌ تمام‌ جهان‌ را مست‌ می‌سازد

واژه «جهان» کنایه از ساکنین ملل پیرامون بابل است. معانی محتمل عبارتند از: ۱) نوشیدن این افراد می‌تواند یک استعاره برای خداوند[یهوه] باشد که با اجازه دادن به بابل برای تسخیر ایشان، آن کشورها را مجازات کرد. ترجمه جایگزین: «بابل ملتی نیرومند بود که خداوند[یهوه] برای مجازات شدید تمام مردم ملل اطراف از آن استفاده می‌کرد» ۲) می‌تواند استعاره‌ای باشد برای آن دسته از ملل که در بابل به پرستش بت‌ها و خشونت می‌پردازند. ترجمه جایگزین: «بابل ملتی ثروتمند و قدرتمند بود و ملل دیگر می‌خواستند درست مثل ایشان گناهکار شوند»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]] and [[rc://*/ta/man/translate/figs-metonymy]])

# بابل‌ در دست‌ خداوند جام‌ طلایی‌ است‌

از بابل به عنوان یک ملت قدرتمند که خداوند[یهوه] برای اهداف خود استفاده کرده است نام برده می‌شود، بابل به یک جام طلایی در دست او تشبیه شده است. اینجا «دست» نمایانگر قدرت خداوند[یهوه] است.

(See: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]] and [[rc://*/ta/man/translate/figs-metonymy]])

# امّت‌ها از شرابش‌ نوشیده‌، و از این‌ جهت‌ امّت‌ها دیوانه‌ گردیده‌اند

معانی محتمل عبارتند از ۱) «بابل ملل دیگر را شکست داده و نابود کرده است» یا ۲) «ملل از ثروت و قدرت او برخوردار شده و شریر گشتند»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/figs-metaphor]])

# دیوانه‌

کسی که قادر به تفکر صحیح نیست.
