# جمله ارتباطی:

اَبِیجایل آوردن استدلال برای داوود را به پایان می‌رساند.

# آنگاه این برای تو سنگ مصادم و به جهت آقایم لغزش دل نخواهد بود كه خون بی‌جهت ریخته‌ای و آقایم انتقام خود را كشیده باشد

اَبِیجایل می‌گوید که اگر داوود از انتقام گرفتن بگذرد، وقتی یهوه[خداوند] او را پادشاه اسرائيل بگرداند، وجدان او راحت خواهد بود. این قسمت را می‌توان به حالت معلوم بیان کرد. ترجمه جایگزین: «همیشه از اینکه خون بی‌گناهی را نریختی یا آقایم سعی نکرد خود را نجات دهد، خوشحال خواهی بود»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/figs-litotes]])

# آقایم...خود را...آقایم...[بنده‌ات]

اَبِیجایل به نحوی از خود و داوود سخن می‌گوید که گویی آن دو نفر اشخاصی دیگر هستند. او با استفاده از این روش احترام خود به داوود را نشان می‌دهد. «تو...خودت...تو...من را»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/figs-pronouns]])

# چون خداوند به آقایم احسان نماید

این اشاره به زمانی دارد که یهوه[خداوند] داوود را پس از شائول به پادشاهی می‌رساند.
