# پسر انسان

«پسر انسان» یا «پسر بشر.» خدا حزقیال را به این روش صدا می‌زند تا تاکید کند که او تنها یک انسان است. خدا جاودانه[ابدی] و قدرتمند است، ولی انسان‌ها چنین نیستند. ببینید این قسمت را در حزقیال ۲: ۱ چطور ترجمه کرده‌اید.

# روی‌ خود را بسوی‌ اورشلیم‌ بدار

این فرمان به حزقیال می‌گوید که به اورشلیم خیره شود. چنین عملی نمادی از مجازات کردن مردم آن شهر است. ترجمه جایگزین: «به اورشلیم خیره شو» یا «به اورشلیم خیره شو تا مردم آن آسیب ببینند»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/translate-symaction]])

# روی‌ خود را به سوی‌ اورشلیم‌ بدار

اورشلیم بسیار دور بود و حزقیال نمی‌توانست آن را ببیند، ولی خیره شدن به سوی آن نمادی از آسیب رساندن به آن است. ببینید عبارت مشابه را در حزقیال ۶: ۲ چطور ترجمه کرده‌اید. ترجمه جایگزین: «رو به اورشلیم کن و به آن خیره شو» یا «به اورشلیم خیره شو تا مردم آن شهر آسیب ببینند»

(See: [[rc://*/ta/man/translate/translate-symaction]])
