# دست‌ خود را به‌ آسمان‌ برمی‌افرازم‌، و می‌گویم‌

«دستم را به سوی آسمان بلند می‌کنم و قسم می‌خورم» یا «قسم خورده‌ام.» بلند کردن دست علامتی برای سوگند خوردن است.

# كه‌ من‌ تا ابدالآباد زنده‌ هستم‌

«قطعاً من تا ابد زنده هستم» یا «به حیاتم سوگند می‌خورم که هرگز پایان نمی‌پذیرد.» این عبارت قوم را مجاب می‌کند که آن چه خدا در تثنیه ۳۲: ۴۱ - تثنیه ۳۲: ۴۲ می‌گوید، اتفاق خواهد افتاد.
